Norbert De Beule

 

Tijdens het kijken naar de Tour de France

luister ik naar La vie en Rose in ‘t geel

padam padam het is de ronde van Piaf

 

De zonnebloemen op mijn jurk

vragen om een wals, ciel de Paris

kwetteren met alle mussen op de dakgoot

 

Le quatorze-juillet nip ik aan een glas

padam, padam champan’ Brut Rosé

 

Kijk in de ogen van een Pédaleur de charme

mijn allerlaatste vlam Sylvain java Chavanel

La Machine, Le Roy des Big Bisous

 

Non, je ne suis jamais seul avec ma solitude

 

Mijn man is nog maar vijf jaar dood

Hij hield zo van Frans chanson

Les bicyclettes de Belsize

Raymond poupou- padam d’or

 

Padam, padam, het is mijn laatste ronde

Tour Moustaki, Mont d’ Yves Montand

mijn benen geven ‘t op, mijn schoot is dor

 

maar non, mais non, je ne regrette rien

 

‘t Was mijn eigen vie en rose in alle kleuren

van kanariegeel tot Madame, padam Piafs

mussengrauw en drôle d’erreur.

 

 

Zo stel ik mij voor dat elke ronde

een piepklein vogeltje

(noem het Tsjip of Twitter)

 meefietst op de schouders

 van de gele truidrager

Zo’n Coppi coppi giallo

die uitgroeit tot een adelaar

op de Saint-Bernard of Iozard

 

In mijn geboortejaar 1957 ontsnapt

uit de balen stro van mijn vader

de graspieper verkleedt als strohalm

gaat op zondag 7 juli in Briançon

zitten op de allermooiste renner

de frêle Jacques Jacques Anque-

til, fils du Champagne et de Gloire

 

Het allerkleinste vogeltje won in 1976

Ramphomicron microhynchum

met fijne kriebelpootjes

 tikte 50 keer per seconde

op de  gouden schouders

van een gewezen krantenbesteller

ravitailleur van kleine letters

Lucien Lejeune, Tsjip Sonolor uit Mere

 

Ontgoocheld was de rasmus

toen het haar verboden werd

een graantje mee te pikken

vier dagen voor het einde van de oogst

 

zo stel ik mij dit jaar voor

een witte reiger spreidt zijn vleugels

hoopt op transformatie

 

fluit als een kanarie naar het geel

twittert naar zijn broertje

we miss you a lot here … f.

 

Chasse patat!

‘K schil mijn aardappels en danseuse

altijd in enen keer

en dertien haarspeldbochten

met mijn ogen op een spleet

want ik kan geen bloed zien!

 

Alleen als de aardappel

in het plastic teiltje ploft

doe ‘k ze weer open

Ik mag een wens doen

de schil blijft altijd heel!

 

‘K wens dan altijd

dat er niemand is gevallen

want ik zie mijn jongens graag

ferm gebogen over ’t stuur

niet met een gescheurd zeem

 

Chasse patat!

Tijdens den Toer de France

Schil ik aardappels voor heel de straat

want ik doe heel graag wensen

‘K wens mij en ’t hele peloton

Rap van leden, fel van geest

 

Soms in een te lange rit

wanneer er niet veel gebeurt

doe ik den toer van mijnen hof

wenste mij

dat mijn prinsessenbonen

wat beter zouden wassen

wat beter zouden wassen (ze zijn een beetje doof)

 

 

Bij een massasprint ga ik naar de keuken

Zet mijn aardappels op het vuur

Want ik kan geen bloed zien

 

Want ik kan geen bloed meer zien

‘k wens mij dat ze weer leven

 

Mijnen Tom en mijnen Jempi

mijne kleinzoon Fausto, duivel uit een doosje

die telkens weer zout mij in d’ ogen

 

strooide,  strooide, wreef.

 

 

 

 

 

 

  

 

 

Chorizo, Lomo en Serrano

drie Spaanse wielrenners

met gekneusde rib

 

Barredo, Oroz en Moreno

drie bergbeklimmers

liggend op een snijplank

Mes schittert tussen de tanden

zoveel tinten rood

gedoopt in diepe plas

Maria Alonso del Yerro

 

Na het gelag schept Spaanse god

opnieuw een wonder:

 

aan Lomo’s staartbeen groeit

een nieuwe ham

Chorizo bidt

Gepekeld zijn de zonden

Gezegend de randjes vet

Serrano knarst de tanden

Zijn bloedwaarden zijn verdacht

 

O lijf, tomaat en zongedroogde zonden

 

Oroz valt uit met knieproblemen

Barredo gaat op de vuist

Moreno Pérez sleurt aan de kop

 

Maria Alonso del Yerro klokt

af in keel

in zes seconden

 

 

San Fermin laat alle stieren los.