
In de kathedraal van Reims vecht een blauwe engel
van Chagall met red hot shirt van Radio Shack
Eros Capecchi geeft een rib aan Eva
Jesus Hernandez draagt doornenkroon
Maar wat weerspiegelt met zijn duizend scherven
het roosvenster van het peloton, ruggenwervels
met een glans van magenta, kniegewrichten
verpakt in lichtgevend groen – explosiegevaar –
en het staartje, o het staartje, lankmoedig indigo
(hoe schroeft dat in je lijf een gebroken sleutelbeen
van je broer bij het plotse remmen voor een bocht)?
Rotondes zijn de nieuwe rozenkransen
Het publiek schreeuwt, jaagt op gewonden
in een race om minuten uren jaren
Ergens is een grens aan tijdsverschillen
Twee broertjes rijden weer schouder aan schouder
aan de kop van denkbeeldig peloton
Bahamontes maakt een gouden voetafdruk op de rug van Iban Mayoz
Maria Magdalena wist het zweet van Francis De Greef
Ocana klikt zicht vast in het pedaal van Contador
Het hart van Bitossi klopt in dit decor van zomerdagen, Quick Step energetica
Een kind met een petje van Eddy Merckx
grijpt net naast een drinkbus
Godslamp Lampre
Het is zo’n dag met dorst
Het is zo’n dag met dorst naar eeuwig
grijpen naar musette.